Auteur: Harold Pinter
Met dank aan Ringtheater Hamme
2025
In Party Time bevindt een groep welgestelde gasten zich op een exclusief feestje, waar oppervlakkige gesprekken en luxe de boventoon voeren. Terwijl ze praten over reizen, exclusieve clubs en sociale status, blijft een dreigend gevoel van onderdrukking op de achtergrond hangen.
Buiten de veilige muren van het feest voltrekt zich een gewelddadige
en repressieve werkelijkheid, maar de aanwezigen negeren of bagatelliseren deze dreiging.
Party Time is een scherpe en onheilspellende kritiek op een samenleving die zich afsluit voor het lijden van anderen. Verwacht je aan beklemmende beelden van macht, privileges en de ontkenning van onderdrukking.
Geselecteerd voor Landjuweel 2025.
Spel: Julie Smet, Mathilde Smet, Lisa Vermassen, Shana Debusschere, Maarten Van Hove, Roel Van Ransbeke, Tom Borghgraef
2024-2025
Help! Er is een moord gepleegd! Sneeuwwitje is dood en dat is… best wel een probleem. De zeven kabouters (die zich niet langer identificeren als dwergen) zijn in paniek. De stoute (of goede?) fee schiet te hulp, en de verteller weet het zelf ook allemaal niet meer. Chaos, verwarring, hilariteit - en de grote vraag: Komt dit sprookje nog wel tot een goed einde?
We beginnen met ‘Er was eens…’ maar of er ook een ‘ze leefden nog lang en gelukkig’ komt?
Muziek: Romy Beun & Gonzalo Temmermans
Koper: Winter Dieleman
Met dank aan Johan Knuts
2023-2024
Tutti Frutti is het verhaal van een jonge vrouw die vertelt, zingt en danst over hoe er na de wanhoopsdaad van haar partner niet veel meer overblijft dan het grootst denkbare gemis.
Anthony Notebaert liet zich inspireren door ‘Ik sluit nu maar af’, een boek met zelfmoordbrieven en ‘Plaats Delict’, een boek met forensische foto’s van misdaadlocaties.
Spel: Romy Beun & Gonzalo Temmermans
Spel: Xenia Borremans, Stan Deconinck, Anthony Notebaert, Katoo Vanhoutteghem
Band: Johan Beun, Blauw De Greve, Laris D’Hose, Milan Robberechts, Natan Goessens, Tuur Geldhof
Decor: Lizandro Temmermans, bvba Bas Temmermans
Styling: Shee Roeting
Grafisch ontwerp: Loes Vanneste
Bron: Closer, by Pattrick Marber, 1997.
Met dank aan Jo Decaluwe, Guido Vanderauwera, Judith Dhont, Leen Braspenning, Theater Tinnenpot en FHK Tilburg
2022
Want vissen zijn therapeutisch’ gaat over de pijn van liefde. Over bedrog en onmacht. In het proces van liefde en verliefd worden, verwonden ze elkaar op alle mogelijke manieren waartoe de mens in staat is.
‘If you believe in love at first sight… you never stop looking’
– Closer, Pattrick Marber, 1997
Regie: Yvonne van Beukering
Choreografie en beweging: Robin Berkelmans
Techniek: Babbet Lambrechts – Rijsdijk
Foto posterbeeld: Anneloes van den Adel
Locatie fotoshoot poster: Marieke Reijnen
Met dank aan: Moniek Frankfort, Hubert Koniuszek, Pauline Roelants, United C, Jansje Meijman, Wendy van den Dungen en Rob ten Broek
De Overlevering is tot stand gekomen door een samenwerking tussen de Academie voor Theater Tilburg en Afslag Eindhoven.
Foto’s voorstelling: Rob ten Broek
2022
‘Een fysieke vertelling over hoe het is om in oorlog op te groeien’
De pleuris is uitgebroken in het hele land. De moeder brengt de tweeling naar hun grootmoeder voor een veilig onderkomen tijdens de oorlog. Door de wrede omstandigheden waarin ze terechtkomen, voert de tweeling hardingsoefeningen op zichzelf uit. Alles wat geestelijk en/of lichamelijk pijn doet of slecht voelt, zoals angst, kou, hitte en honger, proberen ze hierdoor te overwinnen.
Mensen in zware omstandigheden veranderen ongewild en gedwongen hun identiteit om te overleven. De eenzaamheid, het weggerukt zijn uit familie- en vriendenkring en het niet met de omgeving kunnen communiceren omdat men hun taal niet spreekt, zijn onderwerpen die we onderzocht hebben.
Spel: Peter Vandemeulebroecke, Romy Beun
Tekstbewerking: Frans Pollux
Vormgeving: Mayke Muller
Decorbouw: Simon Haen
Sounddesign: Rob Geboers
Techniek: Roel Verberne
Dramaturgie: Cecile Brommer
Artistieke ondersteuning: Yvonne van Beukering
Zakelijke leiding: Isabelle Savelkoul
Productie: `n More
PR & ondersteuning productie: Rob van Kaam
Foto: Paul Beekhuis
Ontwerp: Marc Koppen
2020-2023
In een lange, met alcohol doordrenkte nacht, probeert de 40-jarige stratenmaker Ralf zijn leven op de rails te krijgen – of juist te laten ontsporen. Hij komt uit het Westen, maar viert carnaval in Venlo.
Voor het eerst sinds vijf jaar is hij weg van huis, weg van de intensieve zorg voor het gezin van zijn vriendin Sara. Wat leert hij in die vloeibare nacht van saamhorigheid, van warmte en vrolijke dwaasheid? Zwalkend in een heerlijke roes beziet hij zijn leven, en hoe hij zichzelf is kwijtgeraakt. Het is een eenzame onderdompeling in een overrompelend feest, in de hoop gelouterd weer boven water te komen.
Afslag Eindhoven komt met een ontroerende en pakkende voorstelling die de diepere laag van carnaval blootlegt: een fysiek bezinning ritueel. Naar de overkant van de nacht is een monoloog geschreven door Frans Pollux, gebaseerd op de gelijknamige roman van Jan van Mersbergen (bekroond met de BNG Nieuwe Literatuurprijs 2011).
Spel: Romy Beun, Wout Stallaert, Jana Geens
Decor: Laura Hoogenstraaten
Met dank aan: Annemiek Nienhuis en Gerrie Fiers, Parktheater Eindhoven
Foto's: Yentl Vlachos
2020
Wanneer El uit het leven stapt blijven haar twee beste vrienden verslagen achter. Samen proberen ze te achterhalen hoe dit had kunnen gebeuren en waarom ze besloot niet langer te kiezen voor het leven.
GAME OVER is een kwetsbare voorstelling over levenslust, stervenslust, omgaan met verlies en alle vragen die daar bij horen. Het is een oproep tot ‘Ja!’ blijven zeggen tegen alles; tegen elkaar, tegen jezelf, tegen de wereld.
Tekst: Jeroen Flamman
Techniek: Frans Ruskus
Vormgeving: kwcase.nl
Foto’s Rik Ruskus
2025
Iets moois wat is geweest. De beklemming ervan. Je zou toch zeggen: gewoon voorbij, bedankt en door naar het volgende. Maar nee.
Vijftien jaar na de laatste show komt een variétégezelschap nog één keer samen. Voor een allerlaatste toegift. Het zal een ode zijn aan de successen van toen. Een herbeleving van het applaus. Maar naarmate de repetities vorderen, lijken herinneringen steeds meer terug te vallen in ongewilde plooien. Soms is het beter te vergeten.
Spel: Andreas Hardenbol, Angelique Hulsman, Michèle Hulsman, Nicoline Pinkster, John Sweep, Kees Wagenaars
Tekst: Jeroen Flamman
Techniek: Frans Ruskus
Vormgeving: kwcase.nl
Foto’s: Koen Weterings
2024
Je staat met je kleine teen een halve centimeter in het water. Maar je durft niet verder. Je hoort bemoedigende woorden. Je hoort jezelf. Je kijkt in het water. Flarden van jezelf weerspiegelen.
Je wilt zo graag springen. Een duik die de zintuigen volledig openzet. Maar je vreest de blik van de ander. Die teveel van jezelf laat zien.
Het is als een verplichte vakantie. Je golft van ontmoeting naar ontmoeting, tot de thuiskomst weer in zicht is. Eindelijk.
Spel: Andreas Hardenbol, Angelique Hulsman, Michèle Hulsman
Nicoline Pinkster, John Sweep, Kees Wagenaars
Foto’s: Maurice Gemmeke & Anneloes van den Adel
Met dank aan Delft Fringe Festival
2023
Technologie is momenteel overal. Met wifi in de trein en een app voor elk ongemak, hebben we continu beschikking tot alle ontwikkelingen die ons leven versnellen, vergemakkelijken en met name effectiever maken. Deze helpende handvaten hebben een enorm positief effect, maken ons leven makkelijker en garanderen meer succes. Door al deze ontwikkelingen zijn onze handelingen in de afgelopen jaren veranderd. We kijken vandaag de dag niet meer op van acties die voorheen slechts een idee waren.
Doordat de technische revolutie in het teken staat van effectieve versnelling, lijkt deze in al zijn goede bedoelingen ons, de mensen, te passeren en zelfs voor te zijn. De technologie lijkt voor ons te denken, zodat wij het niet meer hoeven te doen. En we lijken er niet eens bij stil te staan dat dit gebeurt, door de snelheid waarmee dit gebeurt. Maar als we deze ontwikkelingen zo makkelijk eigen maken en daarmee als gewoon aanschouwen, en we gaan op dit tempo door, wat zijn dan de mogelijke ontwikkelingen die in de toekomst gaan komen?
Als we op dit tempo door blijven ontwikkelen, welke effectiviteit heeft de technologie dan in ons dagelijks leven? Wat zijn de handelingen van de toekomst waar we nu met onze gedachten niet bij kunnen dat deze werkelijkheid worden, maar die wel degelijk onze nieuwe normaal zullen zijn? En wat is het effect daarvan op ons bestaan als mens? Vergaren we alleen maar meer kwaliteit of komt er ook een keerzijde waardoor we in de toekomst zullen inleveren op kwaliteiten?
Spel: Liselotte Backx & Katoo Vanhoutteghem
Kukelekuu
Regie: Katoo Vanhoutteghem
Promobeeld: Nell Timmers
2023
Na het kraaien van de haan rukt het brandweerkorps met loeiende sirene uit om de eerste oefening van de dag uit te voeren.
Hoe dat gaat en waar de brandweer zich verder de hele dag mee bezighoudt zo tussen de muren van de kazerne, dat maakt u mee tijdens deze komische voorstelling.
De leden van dit wonderlijke brandweerkorps zullen hun uiterste best doen om ieders veiligheid te waarborgen.
Of is uw conclusie dat het geen kwaad kan om nog wat verder te oefenen?
Een klucht ter relativatie van het collegiale leven.
Spel: Jan Adriaans, Theo Kemps, Frans Timmers, Rieneke Rozijn, Monique Raes, Peter Claassen, Toos van Deursen
Regie: Katoo Vanhoutteghem
Film en montage: Jannes van Gestel, Jeeveegee Media
2023
Een samenwerking met Toneelvereniging Keskenoate en het Van Abbe museum in Eindhoven.
Een verfilming van het script ‘Het vergankelijke is eeuwig’ van Michel Seuphor, in een replica van het decor door Piet Mondriaan.
Het vergankelijke is eeuwig van Michel Seuphor ; een theatertekst met decors van Mondriaan met een inleiding van Henri-Floris Jespers ; (vertaling van Luc Boudens en Henri-Floris Jespers)
Kunst als decor
De regisseuse - Katoo Vanhoutteghem – is bij Keskenoate onder meer actief als kinderregisseur. “Seuphor was voor mij niet vreemd, maar dit stuk was echt een nieuwe uitdaging. Het is niet alleen heel absurdistisch, maar ook zeer maatschappijkritisch. Seuphor schopte tegen nogal wat heilige huisjes en niet alles is even gemakkelijk duidelijk te maken voor het publiek. Maar er zit een heel concept, een hele filosofie achter dit script. Daaraan wilden we zo trouw mogelijk blijven. En kunnen spelen in dit bijzondere decor van Mondriaans kunst was echt een cadeautje. Maar ook opletten geblazen voor mij, de acteurs en de filmcrew. Je kan niet zomaar ergens tegenaan leunen uiteraard, zelfs in de buurt komen is al link. Dat bleek soms lastig, vooral als je zo geconcentreerd bezig bent. Dat heeft weleens een boze blik van een collectie medewerker opgeleverd hoor!”
Spel: Jan Adriaans, Nell Timmers, Ted Van de Loo, Corrie Zigenhorn, Theo Kemps, Frans Timmers, Rieneke Rozijn, Monique Raes, Arie Koolen, Henny Bullens, Peter van Gestel, Peter Claassen
Met speciale dank aan het Van Abbemuseumkoor.
Met steun van JongDOEK
Foto’s: Karolina Maruszak
Performers: Jana Geens & Katoo Vanhoutteghem
2021
Een voorstelling over de zoektocht naar je eigen grenzen. De drie doen het elk op hun eigen manier. Soms lukt dat maar soms ook helemaal niet. En wat dan?
Terwijl ze het volwassen leven in stappen gebruiken ze theater om de nieuwe generatie jongeren te bereiken. Het is lang niet altijd makkelijk om jong te zijn. Daar mogen we het soms ook eens over hebben.